Melvin Imambaks werkt al zo’n zes jaar met veel plezier bij iHub. Hij begon als gezinsmentor op een leefgroep en is inmiddels doorgegroeid naar de functie van ambulant hulpverlener. Ik interview hem over zijn ontwikkeling binnen iHub, de kansen die hij kreeg en zijn trots op het werk dat hij doet voor onze jongeren en gezinnen.
Hoe ben je bij iHub terecht gekomen?
Melvin: “Ik ben eigenlijk bij toeval bij iHub terechtgekomen. Ik woonde in Amsterdam en werkte in het Gooi op een leefgroep voor kinderen onder de twaalf. Toen ik voor de liefde naar Rotterdam verhuisde wilde ik graag op een groep blijven werken, en mijn ervaring in de jeugdzorg verder uitbouwen. Ik solliciteerde op een flexfunctie, toen nog voor Horizon, maar tijdens het gesprek met mijn toenmalige leidinggevende werd al snel duidelijk dat ik met mijn zes jaar werkervaring beter op een vaste plek zou passen. Ze bood me een functie aan als gezinsmentor op een woongroep/leerhuis. Dit was een nieuwe vorm binnen de ‘Gezin Totaal’-methodiek, waarbij je werk op de groep combineerde met ambulante begeleiding. Dat sprak me direct aan.”
Hoe waren die eerste jaren?
“Erg leuk en leerzaam! Het concept Gezin Totaal was toen nog volop in ontwikkeling, waardoor het heel was interessant om daar onderdeel van te mogen zijn. Het voelde alsof ik een bijdrage leverde aan de doorontwikkeling van de methodiek. Deze combinatie van werken met de jongeren op de groep, en het begeleiden van hun ouders en hun systeem thuis, is iets dat ik in mijn vorige werk enorm miste. In deze eerste jaren maakte ik ook voor het eerst kennis met bijvoorbeeld een werkbegeleider. Bij mijn vorige functies had je gewoon een afdelingscoördinator of manager. Dat coachende aspect, hoe zet je een team neer en dat soort zaken, dat was nieuw voor me en vond ik erg interessant.”
Hoe ben je in je huidige functie terechtgekomen? Welke stappen gingen daaraan vooraf?
“Mijn loopbaan binnen iHub kent een aantal mooie stappen. Na een jaar als gezinsmentor werd ik gevraagd om als coach tijdelijk een andere leefgroep te ondersteunen waar het niet zo lekker liep. Ik was nog wat voorzichtig, want ik wilde mijn fijne plek binnen Gezin Totaal niet kwijt. We spraken af dat ik na twee maanden kon terugkeren. Maar, zoals je al kan raden, beviel die periode als coach zo goed dat ik de kans greep om daar als werkbegeleider aan de slag te gaan. Eerst samen met een collega, en later alleen. Toen die groep om financiële redenen moest sluiten, was er voor mij de mogelijkheid om volledig ambulant te gaan werken. Zo geschiedde, en ben ik in mijn huidige functie van ambulant hulpverlener B terechtgekomen, nu zo’n anderhalf tot twee jaar geleden. Met elke stap, van schaal 7 naar uiteindelijk schaal 9, ben ik ook in salaris gegroeid. Die extra waardering is natuurlijk ook niet onbelangrijk.”
Waar ben je tot nu het meest trots op?
“Ik ben het meest trots op de concrete hulp die we gezinnen kunnen bieden. Er is veel te doen rondom de jeugdzorg, en er gaan zeker dingen mis. Maar ik geloof dat we met Gezin Totaal echt iets moois neerzetten. We kijken naar het hele systeem, met als doel gezinnen die het even niet meer weten weer het juiste zetje in de rug te geven. We hebben geen bevoegdheid om kinderen uit huis te plaatsen; we zijn er juist om dat te voorkómen. Het geeft enorm veel voldoening om te zien dat gezinnen, groot of klein, door onze begeleiding weer stappen vooruit kunnen zetten, en de draad weer oppakken. Dat ik daar, samen met mijn collega’s, een bijdrage aan mag leveren, geeft een heel goed gevoel.”
Ik ben het meest trots op de concrete hulp die we gezinnen kunnen bieden. Ik geloof dat we met Gezin Totaal echt iets moois neerzetten.
Wat wil je nog bereiken met je werk?
“Ik ben altijd ambitieus geweest, maar op dit moment zit ik in een fase waarin ik niet precies weet wat de volgende stap gaat zijn. Het mooie van iHub is dat er ontzettend veel mogelijk is. Dus mocht de ambitie weer gaan kriebelen, dan weet ik dat ik het gesprek kan aangaan om naar de mogelijkheden te kijken. Een logische stap zou misschien een meer coördinerende functie kunnen zijn. Aansturen en coachen, zoals ik in mijn rol als werkbegeleider deed, geeft me namelijk wel veel energie.
En wat is de volgende stap? Denk je daar al aan?
“Voor nu weet ik het dus nog niet precies. Ik ben me ervan bewust dat een managementfunctie vaak ook meer een bureaubaan betekent, en ik weet niet of ik daar op dit moment gelukkig van zou worden. Het directe contact met de gezinnen en mijn collega’s vind ik te waardevol. Maar ik weet wel dat, wanneer ik klaar ben voor een volgende stap, er binnen iHub genoeg deuren zijn om op te kloppen. Of je nu, zoals ik, wilt doorgroeien of juist als nieuwe medewerker binnenkomt zonder veel ervaring; er wordt echt gekeken naar wie je bent en wat je nodig hebt. De wil om te leren en jezelf te ontwikkelen is het belangrijkst. Als die er is, ga je hier een leuke tijd tegemoet.”
Aan het einde van ons interview wil Melvin ook nog even aandacht vragen voor de werkgroep Diversiteit en Inclusie, waar hij zich binnen de organisatie bij heeft aangesloten. Melvin: “Dat hier binnen de organisatie naar gekeken wordt is voor mij, als man van kleur met een niet-heteroseksuele geaardheid, belangrijk. We bouwen aan methodes en handvatten zodat iedereen zich prettig en veilig kan voelen binnen de organisatie. Dus, als je twijfelde aan de diversiteit van de organisatie, kom ervaren hoe het is. We doen er alles aan om jou op je plek te laten voelen. Het is allemaal nog lang niet perfect, nergens trouwens, maar de wil om dingen te verbeteren is er, en dat vind ik zelf al erg prettig.”