"Ik ga er extra van aan als een ouder zich niet wil openstellen. Dan denk ik: je wilt het nóg niet"

Anne Tromp is gz-psycholoog in opleiding tot klinisch psycholoog en psychotherapeut bij iHub in Hoorn en Alkmaar. Hoe ziet haar werkdag eruit? Spoiler: veel familiezorg, weinig tijd voor lunch.

Haar agenda zit steevast propvol, maar Anne zul je er niet snel over horen klagen. De 34-jarige Noord-Hollandse krijgt merkbaar energie van haar werk als gz-psycholoog en opleiding tot klinisch psycholoog en psychotherapeut bij de iHub-locaties in Hoorn en Alkmaar. 'Het is vaak vol gepland van 9 tot 5. Ik spreek cliënten, maak rapportages, lunch tussendoor eventjes, doe intakes en vergader met collega’s.'

De rode draad in al haar werkzaamheden is - afgezien van die lunch - het thema familiezorg: een vorm van jeugdhulp waarbij niet alleen het kind, maar het hele gezin en het sociale netwerk centraal staan. 'Diagnostiek, behandeling, management en wetenschap - het komt in alle facetten van mijn werk terug', vertelt Anne terwijl ze langs haar collega’s van de locatie in Alkmaar naar een behandelkamer loopt.

Het verleden van een vader

Terwijl ze aan de ronde tafel gaat zitten, vertelt ze over de behandeling van een vader die te kampen had met somberheid en erg prikkelbaar was naar zijn kinderen. 'We zijn met zijn verleden aan de slag gegaan. Daarnaast heb ik een stukje diagnostiek toegepast. Nu begrijpt hij waarom het eerder zo ging thuis. Het contact met zijn kinderen is verbeterd. Hij kan zich beheersen als ze uit hun plaat gaan, waardoor de kinderen weer verzachten en hij zelf ook kalmer wordt. Dat vind ik heel mooi.'

Daarnaast doet Anne samen met collega’s onderzoek naar nieuwe vormen van hulpverlening als onderdeel van integrale gezinshulp. 'Zo zijn we momenteel bezig met het organiseren van intensieve traumabehandelweken op alle poli’s hier in Noord-Holland-Noord. We weten van ptss dat als je mensen acht dagen heel intensief behandelt, ze vrij snel van hun klachten af zijn. Ik selecteer deelnemers, plan met hen de therapie en verzamel data. Uiteindelijk zullen we meten of ouders met ptss hierna sensitiever, zachter worden in het contact met hun kinderen.'

Op managementniveau houdt ze zich bezig met familiezorg door mee te schrijven aan het beleid over de werkwijze van iHub Noord-Holland. Daarmee zal ze ook buiten de provinciegrenzen impact maken; stukken van Noord-Holland over dit onderwerp worden waarschijnlijk landelijk door iHub overgenomen.

Pleisters plakken

Wat Anne betreft wordt familiezorg veel breder toegepast dan nu het geval is. 'Omdat ik denk dat het de problemen bij de kern aanpakt. Als je daar niet meteen mee begint, dan ben je vaak pleisters aan het plakken. Dat vind ik niet oké. Ik vind het frustrerend om met een kind aan de slag te gaan terwijl er thuis niets verandert. Kinderen pillen geven om ervoor te zorgen dat ouders geen last hebben van bepaald gedrag, terwijl hun eigen klachten blijven voortbestaan, dat kan ik niet zo goed.'

Toch komt ze nog steeds bij gezinnen thuis waar ouders hopen dat hun kind ‘gefixt’ kan worden door alleen hem of haar in behandeling te nemen. 'Dan vertelt een moeder me dat haar zoontje zo druk en boos is; dat moet wel adhd zijn. Als ik vraag hoe het eigenlijk met haar gaat, blijkt dat er vroeger sprake is geweest van huiselijk geweld. Ik geloof dat het zinvoller is om het eerst daarover te hebben.'

Als er iets is dat ze in de loop van de jaren heeft gemerkt, is dat het vaak niet gaat over de aanmeldklacht. 'Daar moet je zeker oog voor hebben, maar vaak zit er iets onder. Dat sterkt mij ook in het neerzetten van onze visie, waarin we jeugdzorg zien als familiezorg. Ik wil dat iedereen zo gaat kijken.'

Linksom, rechtsom, boven- of onderlangs

Je hebt er trouwens wel een flinke dosis geduld voor nodig, zegt Anne. Want het duurt vaak een tijd voordat ouders willen zien dat zij voor een groot deel bepalen hoe het met hun kind gaat. Er verschijnt een lach op haar gezicht. 'Maar dat is waar ik juist extra van aan ga. Dan denk ik: je wilt het nóg niet. Dan gaat er bij mij een extra schakel om: hoe ga ik dit voor elkaar krijgen? Ga ik linksom, rechtsom, boven- of onderlangs? Het is dan te spannend, te pijnlijk denk ik, het komt dan te dichtbij. Dat heeft tijd nodig. Dan niet opgeven, maar blijven, dat levert hele mooie dingen op.'